Characters Creation

ตัวละครผู้พิทักษ์คู่กำเนิดของอีฟ
อิมอิม พัฟฟี่ เมอซี่ เนค คลิน เป็นเพศผู้ทั้งหมด

เป็นตัวละครที่มีคาแรคเตอร์ ซุกซน ขี้เล่น สนุกสนาน ชอบแกล้งกันเอง พูดมาก ชอบทะเลาะกันเรื่องขนม ส่วนคาแรคเตอร์ส่วนตัว มักจะมีนิสัยคล้ายอีฟคู่กำเนิดของตน เช่น อิมอิม เมื่ออยู่ในร่างอีฟ จะสงบขึ้น นิ่งขึ้น มีเหตุผล ไม่เล่น ไม่ทะเลาะ อาจจะมีแซวกันบ้าง แต่ความซุกซนจะหายไป เมื่อปฏิบัติภารกิจ พวกเขาจะประสานงานกันเป็นอย่างดี บางครั้งไม่ต้องพูดอะไรทั้งคู่ก็จะรู้ใจกันและกัน ชาวพาสเทเลียมักจะเรียกเหล่าผู้พิทักษ์คู่กำเนิดนี้ว่า "ก้อนขน"

เนื่องจากร่างแรก (ร่างปฐมภูมิ) ของพวกเขาจะคล้ายลูกแกะขาสั้นๆ ป้อมๆ ตัวอ้วนๆ มีใบหูเหมือนแมว มีหางเป็นจุกคล้ายกระต่าย อย่างไรก็ตามร่างกายของผู้พิทักษ์เหล่านี้จะมีรูปลักษณ์เหมือนกัน แต่ต่างกันตรงสีของขนปุย บางตนสีขาว บางตนสีทอง เป็นต้น ส่วนบางตนอาจจะมีเขา ซึ่งเป็นการประดิษฐ์ หรืออีฟคู่กำเนิดแต่งตัวเพิ่มเติมให้กับผู้พิทักษ์ของตนเท่านั้น ไม่ใช่เขาจริงๆ

อาวุธประจำกาย

เป็นดาบเซเลีย ที่สามารถแปรสภาพได้ตามคำสั่ง เช่น ดาบสั้น ดาบยาว ดาบเพลิง เป็นต้น

ร่างอีฟของผู้พิทักษ์คู่กำเนิด

ในช่วงแรก ผู้เขียนตั้งใจออกแบบผู้พิทักษ์คู่กำเนิดให้เป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายก้อนขนตัวเล็กๆ ซึ่งมีความน่ารักและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว อย่างไรก็ตาม เมื่อเรื่องราวดำเนินไปสู่ภารกิจที่เต็มไปด้วยอันตราย รูปร่างเช่นนี้อาจทำให้พวกเขาเคลื่อนไหวและปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างจำกัด

เนื่องจากพาสเทเลียเป็นนิยายแฟนตาซี ผู้เขียนจึงพัฒนาแนวคิดให้ผู้พิทักษ์คู่กำเนิดสามารถแปรสภาพเป็น “ร่างอีฟ” ได้อีกร่างหนึ่ง ร่างนี้ช่วยให้พวกเขาเคลื่อนไหว ปฏิบัติหน้าที่ และรับมือกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนได้อย่างคล่องตัวมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อต้องเดินทางเข้าไปในพื้นที่อันตราย

นอกจากใช้ในการปฏิบัติภารกิจแล้ว ร่างอีฟยังมีความสำคัญในพิธีการต่างๆ ของพาสเทเลีย ตัวอย่างเช่น เมื่อมีการหลับใหลนิรันดร์เกิดขึ้นต่อหน้าพวกเขา เหล่าผู้พิทักษ์จะแปรสภาพเป็นร่างอีฟและยืนสงบนิ่งเพื่อร่วมไว้อาลัย การแปรสภาพจึงไม่ได้มีความหมายเฉพาะด้านการต่อสู้ แต่ยังสะท้อนถึงเกียรติ ความเคารพ และธรรมเนียมของชาวพาสเทเลียด้วย

อย่างไรก็ตาม ผู้พิทักษ์ไม่จำเป็นต้องใช้ร่างอีฟในทุกสถานการณ์ การตัดสินใจแปรสภาพขึ้นอยู่กับการพิจารณาของผู้พิทักษ์แต่ละคนว่า สภาพแวดล้อมและระดับความเสี่ยงของภารกิจในขณะนั้นจำเป็นต้องใช้ร่างอีฟหรือไม่ เพราะการรักษาร่างดังกล่าวต้องใช้พลังงานเซเลียในปริมาณมาก

เมื่ออยู่บนดาวแม่หรือดาวพาสเทเลีย ผู้พิทักษ์สามารถใช้ร่างอีฟได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องพลังงานมากนัก เนื่องจากบนดาวมีเซเลียหมุนเวียนอยู่ทั่วทุกพื้นที่ พวกเขาจึงสามารถเชื่อมโยงและดึงพลังงานมาใช้ได้อย่างต่อเนื่อง

แต่เมื่อเดินทางไปปฏิบัติภารกิจบนดาวดวงอื่น ก่อนแปรสภาพเป็นร่างอีฟ ผู้พิทักษ์จะต้องประเมินปริมาณเซเลียที่ตนมี และแบ่งพลังงานออกเป็นสองส่วนอย่างชัดเจน ส่วนแรกใช้สำหรับแปรสภาพและรักษาเสถียรภาพของร่างอีฟ ส่วนที่สองเก็บไว้สำหรับอาวุธ ความสามารถเฉพาะตัว การป้องกัน และเหตุการณ์ฉุกเฉิน ผู้พิทักษ์จะไม่ยอมให้การคงอยู่ในร่างอีฟใช้พลังงานจนกระทบต่อเซเลียส่วนที่จำเป็นสำหรับการปฏิบัติภารกิจ 

หากภารกิจไม่ได้มีความเสี่ยงสูง ผู้พิทักษ์สามารถเลือกปฏิบัติหน้าที่ด้วย “ร่างปฐมภูมิ” ของตนเองได้ เพราะแม้จะเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายก้อนขน แต่ร่างปฐมภูมิก็ยังมีความสามารถในการรับมือกับภารกิจบางประเภทได้เป็นอย่างดี

แนวคิดของร่างทั้งสองจึงทำให้ผู้พิทักษ์คู่กำเนิดไม่ได้เป็นเพียงตัวละครตัวเล็กที่สร้างสีสันให้กับเรื่อง แต่เป็นผู้ที่ต้องรู้จักประเมินสถานการณ์ บริหารพลังงาน และเลือกใช้ร่างของตนอย่างเหมาะสม ร่างปฐมภูมิแสดงถึงตัวตนตามธรรมชาติของพวกเขา ส่วนร่างอีฟสะท้อนถึงหน้าที่ ความพร้อม และความรับผิดชอบที่เกิดขึ้นเมื่อถึงเวลาต้องปกป้องผู้อื่น

เซเลียสำหรับอาวุธไม่ใช่พลังงานคนละชนิดกับเซเลียสำหรับร่างอีฟ แต่เป็นพลังงานเดียวกันที่ถูกแยกหน้าที่และควบคุมไม่ให้รบกวนกัน 

ตัวละครลูน่า

เป็นตัวละครที่มีคาแรคเตอร์ ซุกซน อารมณ์ดี ร่าเริงสดใส ชอบออกตามหาสมุนไพรต่างๆ เพื่อมาทดสอบหาพลังเวท เธอเคยทดสอบจนโรงเรือนระเบิด แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอหยุดสนใจเรื่องสมุนไพรพลังเวทเลยสักนิด ลูน่าต่างจะไอริสมาก เธอมีคาแรคเตอร์ที่สนุก ซุกซน ชอบปีนป่ายชอบเดินทางไปทั่วพาสเทเลียเพื่อเรียนรู้เรื่องสมุนไพรต่างเมือง ชีวิตที่ไม่หยุดนิ่งของเธอ ทำให้นำมาซึ่งเรื่องราวต่างๆ มากมาย ส่วนงานที่ปวดหัวกับเธอมากที่สุด ดูเหมือนจะเป็นส่วนงานจัดการพลเมืองของพาสเทเลีย เพราะพวกเขาต้องคอยมาซ่อมแซมโรงเรือน แม้แต่หลังคาบ้านของเธอก็เคยปลิวออกด้วยแรงของระเบิดควัน

ลูน่าชอบค้นหา ชอบเรียนรู้และหาคำตอบจากการทดลอง เธอมั่นใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้ามากกว่าตำราหรือบันทึกเก่าๆ ในหอจดหมายเหตุ 

ครั้งหนึ่งเธอเคยหลงเข้าไปในป่าเดียวดาย โดยไม่รู้ตัว สุดท้ายเธอต้องไปนั่งดื่มชากับ "วาน" ผู้พิทักษ์ป่าเดียวดาย และเธอก็หลงเข้าไปบ่อยจน "วาน" ยกให้เธอเป็นเพื่อนสนิทไปเสียแล้ว วานมักพูดกับเหล่าผู้พิทักษ์พฤกษาด้วยกันว่า

"ลูน่า ผู้ไม่เคยรู้ว่าตนเองเข้ามาในพฤกษาของข้าได้อย่างไร ส่วนข้าเองก็ไม่รู้ว่า ทำไมต้องรินชาให้เธอเสมอ"